Gelişmiş ülkelerin önceliği, eğitim ve kültürdür.

Ekonomidir.

Sağlıktır.

Adalettir.

Eşitliktir.

Hürriyettir.

Teknolojidir.

Bilimdir.

Liyakattir.

Çoğunluk değil çoğulculuktur.

Say sayabildiğin kadar…

Bunlardan bir ya da birkaç tanesi ikinci plana düşerse, o ülkede savrulmalar başlar.

Tsunamilerin, bulunduğunuz yerleri nasıl sürükleyip götürdüğünü anlayamazsınız. Depremlerin, evlerinizi nasıl yerle bir ettiğini fark edemezsiniz.

Hortumların, sizi nerelere fırlatacağını kestiremezsiniz.

Eviniz barkınız gider.

Kafanız gözünüz parçalanır.

Beliniz kırılır.

Onarım çalışmaları ile birlikte tedavi süreciniz de uzar gider!

Ele güne avuç açarsınız.

Dilenci olur çıkarsınız.

İtibarsızlaşırsınız.

Şaşırır kalırsınız düz ovalarda.

Mülteci durumuna düşersiniz.

Çoluk çocuğunuzun cesedi, bilmem hangi yabancı ülkenin sahilinde, kıyılara vurur.

Din kardeşliğinize aldırış eden olmaz.

Borunuz ötmez.

Kan bağınız fayda sağlamaz.

Kimse gözünüze üflemez,

Yaranıza…iş..mez.

Daha da ucuza kapmak isterler malınızı.

Canınızı önemsemezler.

Tarihin, bilmem hangi döneminde, onları katliamdan kurtarmanızı hatırlamazlar.

Eğitiminizi umursamazlar.

Sağlığınızı düşünmezler.

Adaletin sizden yana tarafını kale almazlar.

Hürriyetinizi, hesaba katmazlar.

Açlığınıza ve susuzluğunuza hiç bakmazlar.

Efelenmelerinize paça kaptırmazlar.

Ağlamalarınızı ciddi bulmazlar.

Namusunuzu lekelerler.

Köle muamelesine tabi tutulursunuz.

Sadece bir dilim kuru ekmek karşılığı, sabahtan akşama kadar, sırtınızda şaklayan kırbaçlar altında, kan revan içinde, ayakta duramayacak hallere düşersiniz.

Canınız mı sıkıldı?

Sizin canınızı yerim ben.

Sizin ekonominizi.

Sağlığınızı..

Eşitliğinizi..

Hürriyetinizi..

Teknolojinizi..

Biliminizi..

Liyakatinizi..

Çoğulculuğunuzu yerim ben.

Adaletinizi umursamayanları da…

Ve hatta onları umursamayışınızı da…

Sahi.. Gelişmiş ülkelerin önceliği neydi?