İçi dışı bir insanlara rast gelirseniz…

Onlara karşı saygılı ve hürmetli olun.

Onlar Kaliteli kişiliklerdir çünkü…

Yüreklidirler.

İçi ve dışı bir olan şahsiyet abideleridir.

Zira kimsenin oyuncağı olmamak gibi bir ağırlıkları vardır.

Özgül ağırlıkları muhkemdir yani…

Dürüstlükleri kıskanılma vesilesidir.

Menfaate göre yelken açmadıkları gibi yapmacık ve Yalaka da değillerdir.

Onların elinde Adalet kaybolmaz, hastalar ölmez, apartmanlar yıkılmaz.

Para bereketiyle anılır.

Unutmadan söyleyeyim eğitim ve ahlâk da onların birer branşı...

Bütün kavramların Orta Direğidir onlar.

Dili de..

Dini de…

Tarihi de…

Kültürü de ulayın bunların arkasına..

Ondan sonrası “Su Uyur, Sü uyumaz titizliğidir!”

Su uyur da ‘SÜ’ nereden çıktı demeyin şimdi..

Öyle duymuştum bir keresinde.

Ne derece doğruluğu vardır ona da kefaletim yoktur..

O eğitenlerin ve eğitimcilerin işi.

Ülkeyi ayağa kaldırmak da!

Mehmet Özdemir Hocam, beni duyuyor musunuz?

Ya siz Fahri Tuna Kaptanım?.

Yusuf Mısıroğlu, İbrahim Açılan, İlker Ertürk, Çetin Elveren ve Taner Yıldız Üstatlarım…? 

Şu sıralar bir savaş süreci içindeyiz ya..

Bir ülkeyi yerle bir etmek için, uzun menzilli füzelere veya atom bombasına ihtiyaç yok.

Ülkenin ahlaki değerlerini ve eğitim kalitesini alçak irtifalara doğru kaydırın ve görün sonucu.

Ahlaki değerlerin de eğitimin de normal mecrasında akıp gitmesi, bu işe gönül vermiş insanların harcı.

Onları ikinci plana doğru gönderenler kadar o pusulaları ellerinde tutanlar da, zulüm erbabıdır.

Satırlarımıza Che Guevara’nın bir sözü ile son verelim; “Bir yerde bir zulüm varsa ve tek tükürük hakkım olsaydı, zulüm yapanın değil, zulme sessiz kalanın yüzüne tükürürdüm!” 

Dile, dine, tarihe ve kültüre zulmedenler, beni duyuyor musunuz?

Bize, her konuda yürekli ve kaliteli insanlar gerek…