Bizim gibi gönlü yorgun özel insanlarımızı, annelerimizi dinleyin, hayatın zorlukları içinde sevgi neymiş dinleyin.

Evet bende özel çocuklu bir anne olarak geçmişimden bu yana rahatlamak için hep yazılara döktüm içimi, kimseye anlatamadım, korktum yanlış anlaşılmaktan. Ama şimdi kendime güvenerek özgürce her şeyi yazıyorum.

Ben ve benim gibi anneleri özel evlatlarımızı...

         Çok ağlayan  bir çok şeyden vazgeçmis kadınlardır onlar..Özel Anneler.. Hayatlarını evlatlarına göre  yönlendirendir aslında... Bilmiyorlar ki her bir damla gözyaşları onları güçlendirir olgunlaştırır. İşte o zaman olgunlaştıkça kendilerine sarılıp, yeni bir anne yaratırlar kendilerinden. Biliyorlar ki gözlerimizin içine bakan evlatlarımız var güçlü olmak zorundadırlar.

         Kimi zaman gülüyoruz, kimi zaman ağlıyoruz evlatlarımızla. Kâh susuyor, kâh konuşuyoruz. Bazen hayatı durdurup izliyoruz. Bazen evlatlarımızla mücadele içinde koşturmalara dalıyoruz . Ama ne yaparsak yapalım acıyla kavruluyoruz. Dip diz derin bir acı...

         Bizde insanız, bizde sizin sahip olduğunuz hayata ve haklara sahibiz. Bizlerde özgürüz... ÖZGÜR!!! anlayın artık. Yormayın bizleri!!! Bazı haklarımıza kavuşabilmek, sesimizi duyurmak için mücadele etmekten gerçekten çok YORULDUK !!! Görüyorum ki bizlerin çırpınışlarıyla sizler yorulmadınız.!

EN BÜYÜK ENGELLER…!

         Bana göre en büyük engel özel gereksinimli bireylere uygun yapılmamış yollar parklar ahhhh o kaldırımlar var ya sanki güç sarf etme yarışı yapıyoruz, en büyük engel verilmeyen nitelikli eğitim, en büyük engel işe engelinden dolayı kabul edilmemek.

Daha kaliteli bir yaşam icin, devlet tarafından coğu  medikal malzemelerin karşılanmaması. Herkes birbirlerini sevmek zorunda değil. Merhamet ve acıma duyguları ile bir gün bende engelli olabilirim fikriyle hareket etmek zorunda değil ama karar vericiler özel gereksinimli insanlarımızın haklarını uygulanır hale getirip korumak zorunda diye düşünüyorum.

         3 Aralık Engelliler Günü’nde yapacağınız en duyarlı hareket; "Hepimiz bir engelli adayız" demek yerine “verilmeyen uygulanılmayan  kavuşamadığımız haklarımızda” sesimizi  duyurmaya çalışırken karşımızda değil yanımızda dursanız mesela ne dersiniz? Dünya o zaman daha güzel olurdu.

"En büyük engel verilmeyen  hayaldir"

"En büyük engel verilmeyen  haktır. "