Birkaç yıl evvel bir şiir yarışmasına katılmıştım. Ümraniye Belediyesi tertip etmişti. Doğu Türkistan’la ilgili bir şiirdi gönderdiğim. Adı ‘KANAYAN ÖZGÜRLÜK’. Dereceye girememiştim. O günden sonra bir daha da katılmadım. Bu yıl ki şiir yarışmasının konusu da ‘aile’ imiş. Önceki katıldığım yarışmada konu serbestti. Yoksa Ersin Abi’min tavsiyesi üzerine sanırım katılmayı denerdim. Dosyalarım arasında yayınlanmamış şiirlerim var. Ama konu belirlenmiş olunca bir duraksıyorum. Açıkçası aile konusu da bana pek ilham vermedi. Yanlış anlaşılmak istemem. Aile önemli bir kavramdır. Toplumun temel yapı unsurudur. Ama dediğim gibi işte… Belki aile temasını işleyen birkaç film izleyip yazılar falan okumalıyım. O zaman bir şeyler yazabilirim. Öyle tahmin ediyorum.

 ‘En’ konusuna gelecek olursak bazı soru işaretleri var kafamda. Bir yarışmaya gönderilen şiirler neye göre dereceye girer veya girmez? Kaçınılmaz olan bir tespitim var. Bence seçici kurullar değiştikçe dereceye giren isimler de değişecektir. Sanatın göreceliliği böyledir çünkü. Bir koşu yarışmasından elbette çok farklıdır. Dediğim gibi aynı yarışmayı başka bir belediye yapsa (seçici kurul değişse) gene aynı kişiler katılsa takdir edersiniz ki sıralama da farklı olur. Şiir yarışması yapılmasın mı diyorum. Hayır, yapılabilir. Hatta bu tür sanatsal etkinlikler son derece önemlidir bir toplum için. Gereklidir. Daha başka türlü de olabilir bu etkinlikler. Ama bence kıyaslama yapmak sanatın doğasına aykırı bir durum. Çünkü her eser kendince orijinaldir. Bu özgün değerleri kıyaslama yaparak bir sıralamaya tabi tutmak zannımca kılı kırk yaracak bir çalışmayı gerektiriyor.

 Sözün özü başka türlü etkinlikler de yapılmalı. Buradan yetkililere sesleniyorum. Kendim bir örnek vereyim. Şiir yazıp da paylaşmak isteyen tanınmamış kalemler için bir platform oluşturulabilir. Kültür merkezlerinde tanınmamış insanların eserlerini bizzat canlı olarak paylaşmalarına müsaade edilebilir. Ne de olsa her sanatçı bir zamanlar en keşfedilmemiş insandı.