Somut ya da soyut ne olursa olsun önce düşünsel anlamda var olmalı. Düşünce ise sözlerin aydınlığında açığa çıkabilmektedir. Yüzyıllardır insanoğlunun üzerinde kafa yorduğu, arayışta olduğu temel mesele kuşkusuz bu varlığın kaynağı olmalı.

 Evrenin ve içindeki canlıların yaratıcısını görememek inanç bazında bazıları için bir problem teşkil edebilmektedir. Rab bu anlamda düşüncelere benzemektedir. Göremesek de vardır. Düşüncelerin olmadığını kim inkar edebilir?

 İnsanoğlunun ortaya çıkardığı birtakım eserler de gene o kişi gibi bir zamanlar yok idi. Demek ki insan üretim anlamında ayrı bir değere sahip. İnsan düşünsel anlamda da görünmeyen bazı değerleri bünyesinde barındırmaktadır.

 Zihnimizin tahayyül edebildiklerinin gerçekleşmesi için ihtiyaç duyduğu materyallerin doğada kullanıma açık halde bulunması da rabbimizin bizlere lütfu ve gene kendi varlığına dair bir işaret olmalı.

Örneğin telefonu icat eden kişinin ihtiyaç duyduğu materyaller doğada bulunmayabilirdi. Demek ki maddenin de görünenden ayrı bir hakikati olabilmektedir. Biz akıl sahiplerine düşen ise bu açığa çıkmayı bekleyen gücü keşfedip insanlığın yararına sunabilmek olmalı.  

 Başka örnekte bir yazar için de durum çok farklı sayılmaz. Kağıt ve mürekkep somut anlamda gereklidir. Ama görünmeyen düşüncelerin harflerle ifadesi bu anlamda diğer materyal icatlardan ayrıdır. Ortaya çıkan kitaplar tarih boyunca insanlığa ışık olur. Demek ki kağıdın ve mürekkebin ham maddesinin doğada bulunması ve sonrasında birtakım işlemlerle kullanılır hale gelmesi de ancak birbirimizle anlaşmakta kullandığımız dilleri ortaya çıkaran rabbimizin varlığına işaret olmalı. Mana değeri ölçülemeyen kelimelerin bir araya gelerek oluşturduğu kitaplar ise diğer materyal icatlar gibi hakiki bir gerekliliğe sahip olabilmektedir. Düşüncelerle ulaşamadığımız rabbimizin cemali ise sayısız keşif ve icadı ortaya koyabilen aklımızın gene de sonsuz bir kudrete sahip olmadığını göstermektedir.