Epeydir duruyordu bilgisayarda dosyam. 3-4 yıl olmuştu sanırım tekrar yazmaya başlamayalı. Öyle ki yeni evimize bile taşınmamıştık henüz. Başlamaktan korkuyordum açıkçası. İlk uzun düz yazı eserim… Öykü olacak diye kararlaştırmamıştım yazarken. Yayınevinin kanaatiyle öykü türünde oldu. İlkler önemlidir tabi. Sancılı bir süreç oldu.

 Notlar karışıktı, sağda soldaydılar. Kimisi A4 dosyasında, kimisi eski defterlerimde, kimi de bahsettiğim üzere bilgisayarda idi. Duraksamış bir şantiye gibiydi. Birkaç yıl çalışmadı işçiler. Grevdeydiler tabiri caizse. Son birkaç ay ise beynimden dumanlar çıktı sanki ara ara. Çalışmamı yoğunlaştırdım. Kitap da o derece felsefi, derin ve incelikli…  

 İçerik hakkında pek bilgi vermek istemiyorum. Okurumun heyecanını bozmamalıyım. Birçok alanla bağlantısı olduğunu söylemeliyim ama. Sosyoloji, edebiyat, felsefe, çocuk anlatıları ve hatta kişisel gelişim bile sayılabilir. Bu anlamda toplama bilgisayar gibi diyebilirim.  

 Aslında kitabımı 20’li yaşlarda çıkarmak istiyordum. Bir sene ile kaçırdım. Evet 30 yaşındayım. 19 Ocak’ta da 31 olacağım. Birkaç gün kaldı. Kitap bu anlamda kendime bir doğum günü hediyesi de oldu diyebilirim.  

 Lisedeyken sınıf arkadaşlarım bana filozof diyorlardı. Derslerde yaptığım kendime özgü yorumlardan dolayı… Artık sadece onlar bilmeyecek. Kitabımı okuyan herkes hayata bu perspektiften de bakılabilirmiş diyecek. Ne de olsa uçsuz bucaksız bir tarla gibidir beynimiz. Tefekkürle ekip biçmeliyiz. Hep farklı bakış açılarını yakalama konusunda arayışta olmalıyız.